Gelukkig half uurtje

15 Jun

Tussen mijn werk en het ophalen van mijn zoon van de crèche zit precies een half uur. Als ik hem te laat haal moet ik extra geld betalen. 20 euro per kwartier, boter bij de vis. Het is dus iedere dag een race tegen de klok. Zo ook vandaag. Ik reed pas om kwart voor zes bij m’n werk weg, dan haal ik het dus net wel of net niet. Met m’n hoofd zat ik nog bij het project waar ik zo hard aan gewerkt heb, maar wat waarschijnlijk niet doorgaat. Zo jammer, we hebben de kans gekregen om ons bedrijf op een heel groot festival voor een heel klein bedrag te profileren op een hele leuke creatieve manier. En nu hebben we wel het geld en het leuke creatieve idee, maar niet de uren om erin te steken. Ik zit nog aan allerlei manieren te denken hoe we het toch voor elkaar kunnen krijgen en worstel me ondertussen door het drukke verkeer. Brommers, fietsers, auto’s en trams en dan ineens schalt the Boss door m’n auto heen. Glory Days. En ik ben alles kwijt. Ik schreeuw het nummer keihard mee en het maakt me helemaal blij. Als ik bij de crèche aankom, ben ik het project vergeten. De drukke dag, de persvragen, het lelijke persbericht, honderden telefoontjes. Ik ben het kwijt. Neuriënd loop ik naar binnen. Mommytijd.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: