Can lovers be just friends?

29 Aug

En toen ging de bel. Bijna iedereen was al naar huis, het kon nog maar één iemand zijn. Juist, James. Mijn zoontje was door het dolle heen. Zijn James kwam eraan mama, zijn James.

De rest van de dag hebben ze met elkaar gespeeld en gestoeid, gevoetbald en geknuffeld. Grappig dat zij zo gek zijn op elkaar. We hebben misschien een half jaar wat met elkaar gehad, maar het was een heel erg intens en positief half jaar. En blijkbaar niet alleen voor mij. Sterker nog… Mama deed er nu niet zoveel toe. Maar ik genoot wel. Toen hij weg ging spraken we af elkaar weer vaker te zien, als vrienden, we kunnen het zo goed met elkaar vinden. Dat kunnen we nu allebei wel aan. We zwaaien hem uit en een paar seconden later piept mijn telefoon. ‘Maak je geen zorgen liefje, je zal me vaker zien. Ik voel me zo thuis bij jullie.’ James terug in m’n leven. Dat ging goed afgelopen weekend. Benieuwd hoe ik dat trek.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: