Ster tussen de sterren

5 Okt

Hij is maar drie maanden per jaar in Nederland. De rest van zijn tijd slijt hij in Marokko met zijn broers, vrienden, familie en het allerbelangrijkste, zijn kleinkinderen. Zij zien hem meer als vader dan als opa en hij geniet van die rol. Nu heeft hij tenminste alle tijd. Toen hij zelf kinderen had, had hij drie banen om rond te komen, dus zijn eigen kinderen hebben hem niet veel gezien. Dat haalt hij nu dus flink in.

Mijn kind ziet zijn opa en oma dus niet zo veel. Oma blijft altijd langer in Nederland, meestal drie maanden hier en drie maanden daar. Opa was niet in het land toen zijn kleinzoon geboren werd, hij zag hem voor het eerst na zeven maanden. Ik was benieuwd hoe ze op elkaar zouden reageren. Mijn kind was niet zo weg van mannen en dit was dan ook nog een grote man met snor. Geen sprankje angst, hij kroop meteen bij hem op schoot en begon hem te bevoelen. Hij en z’n opa, binnen een minuut aan elkaar verklonken. Ik was stomverbaasd, maar m’n hart sprong open. Wat een mooi plaatje die twee.

Van het voorjaar ging mijn moeder naar een winkeltje om wat mineraalstenen te kopen. De verkoper sprak haar aan en vroeg of ze een kleinzoon had. Hij gaf haar een omschrijving van mijn zoon en m’n moeder was flabbergasted. Hij vertelde haar dat deze jongen veel contact had met zijn opa. Hij heeft er twee zei mijn moeder nog, maar het ging om de oudste opa, die ene die zo ver weg is. Je hoeft niet dicht bij elkaar te zijn om contact met elkaar te maken en mijn zoon heeft erg veel contact met zijn opa en dat doet hem volgens de verkoper heel veel goed. Ik weet niet of het zo is, maar het zou een hoop verklaren. Mooi verhaal. Ik vroeg het aan mijn zoon, of hij weleens praat met opa uit Marokko, hij kijkt me aan of ik echt heel dom ben… ja natuurlijk!

Vanochtend om 8.00 uur ging de bel. Het was m’n ex en hij had geen goed nieuws. Zijn vader ligt op sterven. Leverkanker, opgegeven. Het valt me ’s ochtends nogal rauw op m’n dak, sta je op het punt naar je werk te gaan, krijg je dit. Het verdriet dat ik voel is groter dan ik had verwacht. Veel groter. M’n zoon vraagt me waarom papa en ik verdrietig waren en ik leg hem uit dat opa in het ziekenhuis ligt, dat hij ziek is en niet meer beter wordt. ‘Gaat hij dan dood? En dan?’ Ik leg hem uit dat opa inderdaad dood gaat. Dat we dan niet meer naar opa toe kunnen gaan. Maar als opa doodgaat, wordt hij een ster, dan staat hij tussen alle andere sterren en de maan en dan kunnen we hem altijd zien. En opa kan ons ook zien. ‘Yes’, zegt hij en hij begint in z’n handen te klappen. ‘Mijn opa wordt een ster!!!’ Hij begint meteen een tekening te maken. Als ‘ie af is legt hij ‘m in de vensterbank, dan kan opa ‘m zien als hij vanavond al een ster wordt. Ik mag de gordijnen niet dicht doen van hem.

Als ik hem naar bed breng, vraagt hij me of ik het verhaal van opa nog een keer wil vertellen. Ik vertel het hem nog een keer en nog een keer en nog een keer. ‘Ga je nog van opa dromen vannacht?’, vraag ik hem. ‘Ja’, zegt hij. ‘Geef opa dan maar een dikke kus en knuffel van mama’, zeg ik. ‘Ook van mij’, zegt hij, ‘en ik ga hem ook vertellen dat hij een ster is.’ Doe dat maar jongen!


Advertenties

Eén reactie to “Ster tussen de sterren”

  1. Judith 10 oktober 2011 bij 14:04 #

    Wat een ontroerend verhaal… Triest, maar ook mooi. Ben er een beetje stil van. Sterkte…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: