We want her back!

30 Okt

Waarom Mauro me zo raakt.

Ze leerden elkaar kennen op een bedrijfsfeest. Hij had een vriend meegenomen en zij was meegekomen met een collega van hem. Het klikte meteen, ze gingen nog een paar keer uit, maar daten hoefde je het al niet meer te noemen. Het was dik aan!

Hij uit Almere en zij uit Vlaardingen, gedoemd te mislukken met zo’n afstand ertussen, maar deze afstand is echt peanuts vergeleken met de afstand die er nu tussen zit. Hij is mijn broer. De liefste broer die je je maar wensen kan. Kwam nooit helemaal over zijn grote liefde heen, totdat hij jaren later dit meisje tegenkwam. Eindelijk zagen we hem weer gelukkig. Met die grote brede grijns op zijn gezicht.

Dat geluk verandert na een jaar. In de zomervakantie. Ze vertelt hem het verhaal waar ze hem eerder niet mee heeft willen belasten. Ze is illegaal in Nederland. Illegaal? Hoe kan dat nou, ze is Surinaamse… Ja, maar Surinamers zijn geen Nederlanders.
Ja, maar…
Ze is opgegroeid in Suriname, waar haar moeder niet voor haar kan zorgen. Haar familie grijpt in en stuurt haar op haar 12e naar haar oma in Nederland. Als ze wil kan ze een visum krijgen voor altijd, haar moeder hoeft alleen maar haar handtekening zetten, maar dat doet ze niet. Ze is bang dat ze haar dochter dan voor altijd kwijt is. En nu ze 18 is geworden is ze illegaal in dit land. Ze moet weg. Haar familie grijpt weer in en begint procedures, tegen de moeder, tegen de staat, maar het helpt niks. Ze moet weg. De vreemdelingenpolitie is al twee keer bij haar aan de deur geweest.

Mijn broer is sprakeloos, de liefde van zijn leven. Ze zit in het laatste jaar van haar opleiding, ze is de beste van haar jaar. Ze is klassenassistent, heeft haar eigen groep. Die kinderen zijn gek op haar. Ze is een geboren lerares. Natuurlijke kalmte, streng doch rechtvaardig. Ze is leuk en lief en helemaal gek op mijn kind en hij op haar. Ze besluit niet langer in de illegaliteit te leven en terug te gaan naar Suriname. Daar het laatste jaar af te maken en dan terugkomen naar Nederland met een studentenvisum.
We zijn nu weer een jaar later. Ze heeft haar opleiding afgerond, al haar vakken gehaald op een mondeling examen na. Dat kan alleen in Nederland afgenomen worden, maar ze krijgt geen visum. Haar visum is nu al drie keer geweigerd en iedere keer om een andere reden. Dit keer omdat haar ouders toen ze 8 jaar was naar Nederland op vakantie zijn gegaan en niet op tijd terug gingen naar Suriname. Toen was ze 8, alsof zij daar wat aan kan doen. Of zij er überhaupt iets aan kan doen. Haar hele leven wordt al met haar heen en weer gesjouwd, dat het nu zo goed met haar gaat mag bijna een wonder heten. Toen ze twee jaar in Nederland woonde ging het zo slecht met oma, dat die graag naar Suriname terug wilde. Zij verhuisde naar haar tantes, weer opnieuw beginnen.

Genoeg gesold met dit meisje. Zij heeft gedaan wat u van haar gevraagd heeft. Zij heeft in Suriname met hulp van alles en iedereen die ze kende haar eigen opleiding geregeld, betaald en gehaald. Ze heeft alleen haar mondelinge examen nog nodig, waarom is dat haar niet gegund. Dit meisje spreekt de taal beter dan menig Nederlander, we kunnen haar ervaring goed gebruiken in het onderwijs, ze heeft genoeg mensen in Nederland die garant voor haar willen staan en nog mag ze niet hier naartoe komen. Wat is dat toch mensen? Dit meisje is onze eigen Mauro. En als het Mauro met al die steun en media aandacht niet lukt hier te blijven…

We hebben nu maar een advocaat in de arm genomen. Mag mijn broer de liefde van zijn leven twee weken per jaar in zijn eigen huisje hebben? Is dat nou teveel gevraagd? Dinsdag is de rechtszaak.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: