Toevallige ontmoeting

3 Feb

We liepen samen op. De stoep was smal. Op een of andere wijze hadden we hetzelfde tempo en dat wisselde maar niet. Als er tegenliggers kwamen moest één van ons de pas inhouden om achter elkaar te gaan lopen en de ander er langs te laten. Dat ging één keer mis en zo botste ik tegen hem aan. Helemaal mijn schuld. Lachend en stamelend excuses maken en toen… verdronk ik in zijn mooie ogen. Zo raakten we aan de praat. Vorige week. Op het punt waar onze wegen splitsten hebben we nog wel een half uur gestaan. Erg leuk en gezellig. We wisselden telefoonnummers uit en spraken af om een week later wat met elkaar te gaan drinken. Dat was vandaag.

Midden in de sneeuwstorm. We hadden afgesproken voor de Hema en kwamen tegelijk aan. Hij pakte m’n handen vast als vorm van begroeting, daarna liepen we door de sneeuw naar het koffietentje, die was vol. Het tweede koffietentje was dicht, maar het derde was gelukkig open. Het was een superleuk gesprek, de tijd vloog. En voor ik het wist moest ik alweer weg naar m’n volgende afspraak.
We liepen samen door het dikke pak sneeuw heen. De storm was gaan liggen, het landschap leek wel een Kerstkaart. ‘Mocht dit het begin van een nieuwe relatie zijn, dan zal ik dit nooit vergeten. Dit is een mooi begin.’ Met deze woorden nam hij afscheid.
Volgende keer gaan we wat eten en naar de film!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: