Extra tijd

28 Apr

Beslissingen moet je nooit overhaast nemen. Zeker als ze zoiets groots als een nieuw leven omvatten. Ik zeg groot, maar het kindje dat in mij groeit heeft nu de grootte van een rijstkorrel, vorige week nog een sesamzaadje, dus het gaat snel.

Wat dacht ik dan in een week te beslissen over wel of niet. Maandag erachter komen dat je zwanger bent, de wind van voren krijgen van je vriend. Dinsdag de kliniek bellen om een afspraak te maken voor een overtijdsbehandeling. Je vriend daarna nauwelijks meer spreken, laat staan zien, want die steekt zoals gewoonlijk weer eens zijn kop in het zand. En dan op zaterdag de afsrpaak moeten bevestigen…

Ik heb vanochtend gebeld om de afspraak af te zeggen. Niet omdat ik het kindje wil houden, maar gewoon omdat ik zo’n belangrijke beslissing niet overhaast en alleen maar gebaseerd op de emoties van deze week wil nemen. Even de tijd nemen om alles rustig op een rijtje te zetten en een overwogen beslissing te nemen. Eentje waar ik de rest van mijn leven mee moet doen. Daar kan ik beter maar wat langer over nadenken dan een week.

Mijn telefoontje leidt tot een enorm gevoel van opluchting. Even wat ruimte. Nu maar even genieten van de komende dagen. Dit feit laten bezinken, tot me door laten dringen. Alle argumenten waarom het wel zou mogen komen en waarom niet tegenover elkaar zetten. Zodat verstand en gevoel een gezamenlijke beslissing kunnen nemen. Hopen dat in de tussentijd vriendlief weer onder zijn steen vandaan komt… Dit is toch echt te groot om in je eentje te dragen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: