Hup Holland!

13 Jun

En dan verlaat ik het huis van m’n zus. Ik hou haar stevig vast. Voor het laatst voel ik haar dikke buik tegen mij aan. Ik wens haar veel sterkte en succes. Morgen gaat ze bevallen, bevallen van haar dode dochter. Wat een verdriet. Ik vind dat ze het goed doet. Er is al een begrafenisondernemer geweest, ze hebben al een plan gemaakt van wat ze willen en het wordt allemaal bijzonder.
Het moment dat ik mijn voet buiten de deur zet word ik overvallen door een knallende koppijn. Een pijn die ik nu nog steeds heb en voorlopig waarschijnlijk even niet meer weggaat.
Op mijn zoon heeft het allemaal een grote indruk gemaakt. Op de crèche heeft hij er niet over gesproken volgens de leidsters, in de auto houdt hij er niet over op. ‘De baby is dood hè, mam? Nu kunnen we er niet mee spelen, toch? Komt zij nog wel uit de buik? En mag ik haar dan zien?’ Veel vragen voor zo’n klein mannetje. Als we thuis zijn kruipt hij tegen me aan op de bank. Als ik een paar minuten later aan hem vraag wat we zullen gaan eten krijg ik al geen antwoord meer. Hij is in slaap gevallen.
En hij slaapt nog steeds, in zijn oranje shirtje. Ik heb hem inmiddels in zijn eigen bed gelegd. Mijn hoofdpijn is nog niet weg. Ik geloof dat ik straks de enige Nederlandse Oranjefan ben die in slaap valt tijdens de wedstrijd.

Hup, Holland, hup!

Advertenties

Eén reactie to “Hup Holland!”

  1. Nanda 13 juni 2012 bij 22:49 #

    Ach, je hebt niks gemist.
    Wederom sterkte met je zus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: