Tag Archives: bus

Komt een muisje aangelopen…

25 Jun

Ik zit in de bus terug met een big smile op m’n gezicht. Wat een superavond. De avond begon met overheerlijke biertjes ui brouwerij de Prael met vriendinnen. Twee had ik al bijna een jaar niet meer gezien, supergezellig. Daarna snel wat eten en met Marcel naar de comedynight in de sugarfactory. Werkelijk een hilarische avond. We gaan zeker nog een keer en dan blijven we daar om te dansen. Maar nu naar huis gegaan en terwijl ik nog zit na te genieten kijk ik naar de man die voor me zit in de bus. Ik zie alleen zijn achterkant. Zijn colbertje en een klein stukje overhemd dat eruit steekt. Een wit met lichtblauw geruit overhemd, z’n kraag. En dan z’n haar. Z’n  bruine springerige krullen, mooi. En daar tussenin een klein stukje nek. En ik voel de onbedwingbare behoefte om hem daar even te kietelen. Ik hou me in. We maken een bocht. Ik moet me vasthouden om niet tegen de dame naast me aan te glijden. Ik grijp naar de stang voor me en ben nu heel dichtbij zijn haar. Ik hou me in. Hoe zou hij er verder uitzien? Ik ben hem voorbij gelopen toen ik instapte, maar er staat me niets van bij. Ik kijk naar zijn weerspiegeling in het raam, maar ik kan het niet goed zien. Hij hoest even, zag ik daar nou een trouwring of niet? Ik kon het niet goed zien, want ik keek nog via het raam. Sjezus wat oppervlakkig ben ik, maar nu wil ik het toch weten. Hij hoest nog een keer. Nee, geen trouwring. Hij grijpt naast hem. Een Eastpak rugzak. Hij haalt er een flesje water uit en neemt een slok. Mooi horloge en again, sjezus, wat ben ik oppervlakkig. Ik probeer aan iets anders te denken. De bus stopt, er stappen twee mensen in. Die doen er uren over om binnen te komen. Eerst met z’n OV chipkaart, die is leeg, dan betalen, maar de buschauffeur heeft niet genoeg wisselgeld, maar de dame voorin in de bus wil wel helpen en het duurt en het duurt maar. Ik moet er bij de op een na laatste halte uit. De kans is groot dat hij er eerder uit moet, dan kan ik zijn gezicht zien. Het lijkt wel of z’n haar doffer is geworden tijdens de rit, of zijn energie eruit is. Zie je wel, ik ben dronken, die biertjes zijn naar m’n hoofd gestegen. Dan drukt de vrouw naast me op het knopje. Mijn kans! Ik sta voor haar op en doe twee passen naar voren, zodat zij er langs kan en dan zie ik hem. Mooie kop. Wel bleek en hele rode oogjes. Valt me dan pas op dat hij helemaal niet aan het hoesten was, maar aan het gapen. Nu heeft hij mij in de gaten. Hij bekijkt me door het raam. Daardoor is z’n nek iets gedraaid, er komt een muisje aangelopen zo in iemands nekje gekropen! Ik hou me in. We zijn er bijna. Nog één halte. En dan gaat zijn arm naar het knopje. Hij moet er hier uit. Bij mijn halte. We staan tegelijkertijd op, checken tegelijkertijd uit, ik zie dat hij een busabonnement heeft. Hij bekijkt me van top tot teen, we lachen naar elkaar en dan laat hij mij eerst uistappen. Ik stap de nacht in en loop het trappetje op. Hij volgt me niet. Hij moet de andere kant op en steekt de weg over. Ik kijk nog één keer om en hij kijkt naar mij. Hij zwaait heel even kort en dan slaat hij de hoek om. Poeh hee. Leuke jongen. Moet ik vaker doen, met de bus gaan!

Advertenties