Tag Archives: fiets

DE date

18 Aug

Ik had mijn fiets op slot gezet. Ik liep richting de ingang van het park en zag hem al staan. Nonchalant, z’n jasje over z’n schouder. Goed pak. Lichtroze overhemd. Ik hou van mannen die roze durven dragen. Mooie leren schoenen. Leuk. We lopen het park in, gaan zitten op een bankje. Allebei doodnerveus. Daar zit je dan. En wat gaat er dan door je heen? Gelukkig, hij ziet er normaal uit. Hij ziet er beter uit dan ik me kon herinneren van die foto. Wat moet ik nu zeggen, waar zullen we het over hebben. Ik staar naar de eenden in de vijver tegenover ons. Tegelijk nemen we dan het woord en hoewel we allebei zenuwachtig zijn, vallen er dan geen rare stiltes meer. We lopen een stukje en pakken een terrasje. Hij neemt een spa rood met een schijfje citroen. Terwijl we elkaar aankijken schiet er de hele tijd één woord door me heen. Degelijk.

Degelijk. Degelijk. En dat is hij, Hij ziet er degelijk uit, hij drukt zich degelijk uit, hij leidt een degelijk leven. Niet burgerlijk, maar degelijk. We lopen terug naar mijn fiets, waar bizar genoeg mijn zadel van gejat is in die korte tijd. Een beetje afgeleid door het zadel zeggen we elkaar gedag en dan probeert hij me te zoenen. Gadver, is mijn eerste reactie. Oh, oh… dat is niet goed. Ik probeer nog een stukje te fietsen zonder zadel, maar dat lukt niet echt. Ik loop de weg terug. En het nummer van Olivia Newton John gaat door m’n hoofd heen. Let’s get physical. Ik moet er niet aan denken. Waarom niet? Waarom toch niet? Wat is er mis met die man? Hij was ietsjes kleiner dan ik, ik vond z’n luchtje niet zo lekker. Maar daar kan je iemand toch niet op afwijzen. Als ik ’s avonds thuis kom, zie ik alweer twee enthousiaste berichtjes van hem. Hij vond het geweldig, wil me heel snel weer zien. En dan bedenk ik me dat ik het ook erg leuk vond. We kletsten weg alsof we elkaar al heel lang kenden en begrepen elkaar in één keer. Dat was heel bijzonder. Maar ik moet er toch niet aan denken ooit met hem het bed in te duiken. Of kan je dat in dit stadium nog niet denken? Ik heb dat nog nooit gedacht, bedenk ik me. Normaal gesproken is er als eerste de aantrekkingskracht en leer je elkaar daarna pas kennen. Wij hebben elkaar nu al leren kennen, maar wat mij betreft mist de aantrekkingskracht compleet. Echt zo jammer, of is dat iets dat kan komen? Iemand ervaring mee?

Ik laat het maar even bezinken… Kreeg wel weer een leuk berichtje van een jongen op die website en heb meteen gereageerd. Zegt dat niet genoeg?

Advertenties

Mooie dag voor ’t bouwen van een fiets

12 Jun

Het was een enorm pakket. Ik kon het in m’n eentje bijna niet dragen. Maar het was droog vandaag, dus ik dacht wat the hack…

Ik sleepte de doos uit de schuur, legde ‘m op straat en maakte ‘m voorzichtig open. En daar was ‘ie dan… m’n nieuwe fiets. In 16 onderdelen, de boutjes en schroefjes niet meegeteld. Je had alleen maar een schroevendraaier, een set inbussleutels en een aantal steeksleutels nodig. En die laatste heb ik dus niet. Nu kon ik dus het voorwiel, het zadel, de bagagedrager en het rek voorop de fiets niet plaatsen.

De buurvrouw kwam even checken wat ik aan het doen was. Misschien had zij die steeksleutels nog, dacht ze. Ze zou even gaan zoeken. Ik begon dus maar vast. De standaard erop en de trappers. Nog een buurvrouw kwam erbij staan en hielp me met het vasthouden van de fiets, terwijl ik er van alles op en af draaide. De buurman keek van drie hoog naar beneden en dacht, ha leuk. Hij heeft praktisch heel die fiets in elkaar gezet, gereedschap meegenomen.

Iedereen die langsliep maakte even een praatje, hield even iets vast of gaf een goede tip. Binnen ‘no time’ stond mijn fiets.

Zo blij dat ik mijn pa niet gebeld heb. En zo fijn om te weten dat ik in een buurt woon waar je nog wat hebt aan je buren. Dus thanx allemaal voor het helpen met m’n fiets.