Tag Archives: lot

Blijf bij mij!

7 Apr

Lieve H,

Het is zo moeilijk om mijn gevoelens te verwoorden. Om alles met je te delen en precies te vertellen wat ik voel. Soms komen dingen ook zo onverwachts, we praten steeds over de toekomst, over het samenzijn, over ons en dan komt het ineens uit de lucht vallen. Je gaat weg. Waar naartoe en wanneer weet je nog niet, maar het leven als een illegaal is niet jouw leven. Dat snap ik. Maar wij dan? Wat blijft er dan van ons? Ik wil je helemaal niet missen, ik wil je hier bij mij houden, voor nu voor straks, voor altijd. Wat kan ik eraan doen om die keuze van jou te beïnvloeden? Hoe kan ik ervoor zorgen dat je blijft?

We kennen elkaar nog maar kort, maar het voelt zo intens. Misschien is dit wel de eerste keer in mijn leven dat ik er vanaf het begin af aan zo zeker was dat het goed zat. Hebben wij een kans om hier samen een leven op te bouwen? En kunnen we daar dan niet samen over praten? Misschien ben je er volgend weekend al niet meer. Dat trek ik niet. Als je toch besloten hebt wanneer je gaat, calculeer dan maar een hele week afscheid nemen van mij in. Kom hier maar een weekje wonen om nog een keer alles te doen dat ik met je wil doen. Nog een keer samen dansen, naar de film, samen klussen, uit eten, boodschappen doen, fietsen, zwemmen, heel veel praten en lachen en gewoon jij en ik en ik met jou. Samen nog een weekendje weg? Ik wil totdat je gaat nog volop van je genieten. Volop samen zijn. Wat zal het daarna een pijn doen, maar ik wil die herinneringen met je maken. Kan je dat aan? Kan je mij en dat geluk aan? Weekendje Parijs?

Besef me nu ineens dat ik niet eens een foto van je heb. Zondag toch maar even maken.

Wat er ook gebeurt en hoe het ook zal lopen. Ik heb een hele mooie dierbare tijd met je gehad. Ik wil het niet op mijn geweten hebben dat je voor mij als een illegaal door het leven moet. Dat dat altijd een verwijt zal zijn in onze ruzies, dat jij je afhankelijk van mij op zal stellen omdat ik verantwoordelijk ben voor je verblijf hier. Dat maakt alle verhoudingen zo scheef en tegelijkertijd als dat de manier is waarop je hier kan blijven… heb ik maar één vraag voor je: blijf bij mij!

Kus, M.

Advertenties

Familieband

5 Mrt

Wat ga ik doen? Investeren of stoppen? ‘Stop nu maar’, zegt een goede vriend, ‘dan doet het straks minder pijn.’ Ik luister naar hem, maar ik wil het niet horen. Ik wil helemaal niet stoppen. Ik wil het vieren, ervan genieten, het van de daken schreeuwen. Het is echt, het is van mij en het voelt zo goed. Maar als hij dan in het holst van de nacht, mijn huis verlaat, lig ik nog uren wakker. Wat nu? Wat als hij straks echt weg moet. Het voelt zo sterk, wat kan ik er aan doen. Kan ik hem helpen? We voelen ons af en toe Adam en Eva in het paradijs, alleen dan met de wetenschap dat we straks een hapje moeten nemen van die appel. Steeds krijg ik een tipje van de sluier opgelicht van de toekomst die ik met hem kan hebben en dan denk ik weer aan dat stomme lot die dat geluk zo van ons af kan pakken. En dan zit ik weer in die tweestrijd. Stoppen of doorgaan, stoppen of doorgaan?

Wat fijn is het dan om familie te hebben. Mijn familie dan!

Gisteren vierde ik mijn verjaardag en besloot mijn familie maar eens te vertellen over mijn nieuwe vlam. Wat zag ik ertegenop. Ze weten dat ik met iemand ben en ik heb iets verteld over zijn werk, maar niet over zijn afkomst. M’n ouders vertellen dat het weer een Marokkaan is. Maar ik kon het gewoon niet voor me houden, ben zo blij en voel me zo goed. En tegelijkertijd wil ik ze vertellen over hoe verrot het is dat allemaal zo snel weer om kan slaan en misschien straks allemaal weg is. Investeren of doorgaan? Investeren of doorgaan? Ik vertel en krijg vragen en vertel verder. Iedereen reageert super. Lief, nieuwsgierig en enthousiast. Ze willen graag dat ik gelukkig ben en dat het goed met me gaat. En dat het goed met me gaat is me geloof ik wel aan te zien. Of mijn zus die mijn verjaardagslijstje interpreteert als dat het met die relatie wel goed zit: nieuwe borden, een kookboek, hoe huiselijk wil je het hebben?

’s Avonds belt ze me nog even en de boodschap van de familie is duidelijk, Ga ervoor, geniet ervan zolang als het kan. Als dit de ware is. Laat je ‘m toch niet nu al gaan? En als je nog niet weet of dit de ware is, dan kan je dat mooi nog even onderzoeken nu hij er nog is. En dan alle opties om hem binnen handbereik houden uitzoeken. Verhuis zijn bedrijf naar België, postadressen en dat soort dingen. Italië is toch ook niet zo ver? Frankrijk kan met de auto en de trein. Ik hang op en voel me zo blij. Met zo’n familie kan je toch de hele wereld aan. Ik voel me zo gesteund. Ik twijfel niet meer, ik doe wat mijn gevoel me ingeeft. Ik ga ervoor. Ik kan ook niet anders, zo ben ik eenmaal. Alles of niets. Kom maar liefde!

Mijn lot uit de loterij

2 Mrt

Hij wil graag mijn vriend zijn en dat ik zijn vriendin ben en dat we samen een relatie opbouwen en nog een lang en gelukkig leven opbouwen, maar dat zit er niet echt in. En dat maakt hem gek. En nu het kwartje steeds beter landt bij mij, snap ik het wel. Investeren of niet of is het al te laat, heb ik mijn hart al verloren? Hij wist het al, stond al 1-0 voor, reageerde al zo. Ik wist nog van niks en verlangde meer en meer, maar dat kan niet, nu even niet.

Volgende week staat hij voor de rechter, hij heeft zelf heel veel hoop, ik geef hem geen schijn van kans. Hij moet weg uit Nederland, zijn verblijfsvergunning wordt ingetrokken. Vorige week heeft hij te horen gekregen dat hij niet meer mag werken. Dat werk van hem, dat is zijn lust en zijn leven, zijn passie. Hij heeft z’n eigen bedrijf en dat loopt als een tierelier. Hij heeft zijn opdrachtgevers ingelicht dat hij niet meer voor ze kan werken. Eén ervan heeft toen de opdracht ingetrokken, de anderen hebben hem gevraagd zijn werk af te maken en hem zwart uit te betalen.

De mensen die voor hem werken weten al een tijd dat dit speelt en zou kunnen gebeuren. Ze zijn ingelicht en weten dat als deze opdrachten zijn afgerond er naar alle waarschijnlijkheid geen nieuwe komen, sterker nog… hun werkgever is dan misschien niet eens meer in het land. Een onzeker bestaan, waar mensen natuurlijk voor hun eigen toekomst kiezen en als ze een andere klus kunnen krijgen dat doen, hier zijn ze hun geld niet zeker.
Mijn arme lief heeft eindelijk rust gevonden, een goede baan, een leuke vriendin. Hij voelt zich thuis bij mij, maar het mag niet baten. Zijn verblijfsvergunning wordt straks niet verlengd en dan vertrekt hij weer. Naar huis? Dat nooit meer. Naar een ander land?

Wij zijn verliefd op elkaar, genieten van elkaar, maar we maken geen kans, geen enkele kans.

Nee, dank u!

14 Okt

De telefoon gaat. Het is mevrouw De Ruiter van de Staatsloterij. Ik heb laatst met een spel meegedaan en nu maak ik kans op een Ipad. Joehoe!! Is dat niet leuk?
En speciaal voor mij, helemaal omdat ik heb meegedaan aan het spel, mag ze mij twee loten aanbieden voor de trekking van 10 november waarvan ik er maar één zelf hoef te betalen. Is dat niet aardig?
‘Is dat eenmalig of zit ik dan elke maand met twee loten mee te spelen?’, vraag ik nog.
Dat heb ik helemaal zelf in de hand. Ik kan namelijk een mailtje sturen of even bellen en dan houdt alles vanzelf weer op. Reuzeleuk toch? Zal ze het dan maar even voor mij in orde maken? Nou daar heb ik eigenlijk helemaal geen behoefte aan. Nee? Nee. Geen enkele behoefte zelfs. Onbegrijpelijk hè? Ja, dat is het zeker, maar… Nee, gewoon geen behoefte aan, ik doe niet mee. Maar ze luistert al niet meer, heeft me al weggedrukt, ik krijg het bandje te horen waarmee ik aangegeven dat ik nooit meer gebeld wil worden. Nooit meer gebeld te worden is misschien een beetje overdreven, maar in ieder geval nooit meer door mevr. De Ruiter.