Tag Archives: ontmoeting

Toevallige ontmoeting

3 Feb

We liepen samen op. De stoep was smal. Op een of andere wijze hadden we hetzelfde tempo en dat wisselde maar niet. Als er tegenliggers kwamen moest één van ons de pas inhouden om achter elkaar te gaan lopen en de ander er langs te laten. Dat ging één keer mis en zo botste ik tegen hem aan. Helemaal mijn schuld. Lachend en stamelend excuses maken en toen… verdronk ik in zijn mooie ogen. Zo raakten we aan de praat. Vorige week. Op het punt waar onze wegen splitsten hebben we nog wel een half uur gestaan. Erg leuk en gezellig. We wisselden telefoonnummers uit en spraken af om een week later wat met elkaar te gaan drinken. Dat was vandaag.

Midden in de sneeuwstorm. We hadden afgesproken voor de Hema en kwamen tegelijk aan. Hij pakte m’n handen vast als vorm van begroeting, daarna liepen we door de sneeuw naar het koffietentje, die was vol. Het tweede koffietentje was dicht, maar het derde was gelukkig open. Het was een superleuk gesprek, de tijd vloog. En voor ik het wist moest ik alweer weg naar m’n volgende afspraak.
We liepen samen door het dikke pak sneeuw heen. De storm was gaan liggen, het landschap leek wel een Kerstkaart. ‘Mocht dit het begin van een nieuwe relatie zijn, dan zal ik dit nooit vergeten. Dit is een mooi begin.’ Met deze woorden nam hij afscheid.
Volgende keer gaan we wat eten en naar de film!

Advertenties

De ideale man

9 Jun

Ik was onderweg naar m’n werk. Het was vroeg, Amsterdam sliep nog, de straten waren leeg. De ochtendzon kroop voorzichtig langs de muren omhoog.
Hij stopte me. Verschrikt uit m’n gedachten keek ik op. Een fietser. Hij vroeg me de weg naar het centraal station. En ik… ik wist niets te zeggen. De weg naar het station was echt makkelijk. Even het kruispunt oversteken dan op het fietspad terecht komen en dat eindeloos lang volgen en dan kom je uiteindelijk bij het centraal, maar ik wist het niet meer. Daar stond hij dan. Vlak voor m’n neus met vragende ogen te wachten op mijn antwoord. Mijn ideale man. Zoals ik me voorgesteld had dat hij eruit zou zien. Toen ik nog op de middelbare school zat en fantaseerde over die prins op het witte paard, toen fantaseerde ik over hem. Over zijn haar, zijn lichaam, zijn gezicht en zijn lach, over hem!
Hij heeft natuurlijk wel door dat ik hem aan zit te staren, het kwijl loopt zowat uit mijn mond. Ik brabbel dat ik het niet weet en loop dan weer door. Terwijl hij me voorbij fietst, probeer ik heel nonchalant m’n ipod te pakken uit m’n tas. Wat natuurlijk niet lukt. Ik nader nu zelf het kruispunt. Zijn stoplicht staat op rood. Hij staat licht voorovergebogen over zijn stuur. Wat is hij nou aan het doen? Laat het nog niet groen worden, laat me nog even kijken. Hier fietst de ideale man mijn leven in en ook weer uit, laat me nog even kijken. Maar de heer is mij niet erg genadig. Tien stappen voor het stoplicht gaat zijn licht op groen. Nou, daar gaat ‘ie en ik laat het gebeuren. Maar wat nou… hij blijft staan, hij fietst helemaal niet weg. Als ik bij het kruispunt kom, staat hij er nog steeds. Ik ben nu bijna naast hem. Hij draait zich om. ‘Hey’, zegt hij. ‘Ik heb de weg gevonden hoor, hier staat een bordje naar centraal.’ Hij strekt zijn arm naar me uit en geeft me een briefje. Ik neem het aan. ‘Ik durfde het je niet te vragen’, zegt hij, ‘je bent zo mooi.’ Ik lees het briefje. Er staat: wil je een keertje met me uit? En zijn nummer. ‘Ik ben James’, zegt hij. ‘Bel je me?’ Ik moet naar rechts bij het kruispunt, hij rechtdoor. ‘Misschien’, zeg ik en ik sla de hoek om.
Die ochtend kwam ik de man  van mijn dromen tegen en hij gaf me zijn nummer. Jammer dat ik al een vriend had…