Tag Archives: vriendschap

Welcome back

10 Jun

Cole komt langs na de wedstrijd. We hebben elkaar al zolang niet gezien. We praten over van alles. Hij is altijd heel open. Je weet meteen wat je aan hem hebt.
Toen ik hem leerde kennen was hij net gescheiden van zijn vrouw, had hij zijn eigen huis gekocht. We zijn in dezelfde tijd in dezelfde straat komen wonen. Allebei net uit een relatie. Toen zijn vrouw zwanger raakte… van hem. Een laatste wanhoopspoging van zijn vrouw en gelukt. Hij is gek op zijn dochter, maar zo ver verwijderd van zijn vrouw, dat komt nooit meer goed. En terwijl in mijn idee hij nog steeds in hetzelfde schuitje zit als toen, behalve dat hij er met iets meer afstand naar kijkt en het hem ook wel lukt om meer afstand te nemen, ben ik zo gegroeid. Waar ik toen vooral zei dat het heel goed met me ging, dat ik los was van de vader van mijn kind (net verhuisd, stalkende engerd) ben ik het nu ook echt.  Ik zie hem jaloers kijken. Je bent gegroeid, zegt hij. Letterlijk en figuurlijk. Ja, ik ben dikker geworden, of eigenlijk ben ik normaal geworden. Ik was echt zo mager dat je m’n ribben kon tellen en nu heb ik weer een gezonde maat. Gelukkig maar, het gaat goed met me. Hij is nog steeds niet op zoek naar een vrouw in z’n leven, maar wel naar een vrouw voor straks als hij wel ruimte heeft en ik pas perfect, maar ik pas ervoor, al die tijd al en nu nog steeds.
Ik vraag me steeds af wat ik zo leuk aan hem vindt en dat vind ik aan al mijn mannen leuk. Ze zijn heel open en eerlijk, nemen geen blad voor de mond en praten duidelijk met me. Zo is hij ook. En behalve dat is hij heel filosofisch ingesteld en kan ik met hem uren discussiëren over het leven, over het verschil tussen mannen en vrouwen. En ook nu praten we honderduit over zijn kinderen, mijn zoon, zijn ex en die van mij, zijn Spaanse lessen en hoe belachelijk die waren als je echt in Spanje bent en de taxichauffeur wilt uitleggen dat ‘ie omrijdt of als je de weg naar het ziekenhuis vraagt en mensen aan je vragen wat er met je aan de hand is in plaats van uitleggen wanneer je naar links of naar rechts moet gaan. De tijd vliegt als vanouds en als hij weggaat en ik voor hem het licht in de gang aandoe ben ik blij. Het voelt zo vertrouwd. Een oude vriend is weer op het nest teruggekeerd. En ik ben blij dat ik hem de komende  tijd weer wat vaker ga zien. Welcome back, Cole

Super ‘fright’ night

9 Okt

Vandaag zou ik met Rick uitgaan. Onze eerste date. Daar zag hij bij nader inzien toch maar van af. Ik had al oppas geregeld. M’n zoon zou bij opa en oma gaan logeren en dat wilde hij toch wel erg graag. Ik had eigenlijk helemaal geen zin om iets anders te doen. Lekker thuis, sippen op de bank. Daar was mijn goede vriend Marcel het helemaal niet mee eens. Hij stond erop dat ik met hem mee ging naar de film. Fright night. Hilarische horrorfilm, met een hele foute Colin Farrel. Daarna stond hij erop dat we cocktails gingen drinken. Gaan toch zeker niet sippen om Rick die je niet kent, kom op.

Film was fab, cocktails waren heerlijk en Marcel bracht me met z’n paraplu weer droog naar huis. En zo werd het nog een super leuke avond. Thanks Marcel, that’s what friends are for!

Hier nog het grappige nummer aan het einde van de film. 99 problems and a bitch ain’t one. Mensen in de zaal zongen het mee 🙂

Ghost from the past

20 Sep

Abel belt. Het is 22.00 uur. ‘Heb je de maan al gezien?’ De maan? Nee, ik zat gezapig met mijn vriend op de bank tv te kijken. ‘Heb jij iets van kaasjes of zo of paté?’ ‘Ja, heb ik, wat dan?’ Hij heeft stokbrood en wijn. Het is volle maan, we wonen vlakbij een rivier, daar moet op gedronken worden toch? Door mij dan, hij is gestopt met drinken of ik ook een fles cola mee kan nemen.

M’n vriend kijkt me aan of ik gek geworden ben. ‘Wát ga je doen? Maar het is al laat, ga je nu nog weg? Maar met wie dan en waarom?’ Ik merk dat ik al zo klaar ben met deze relatie. Ik hou juist van die spontane telefoontjes, verrassingen. ‘Maak je geen zorgen’, stel ik hem gerust, ‘ik ga met Abel.’ Abel vindt hij geen probleem, die kent hij. Hij vertrouwt mij en hem dus dat is ’t niet, Maar die drang van mij om steeds de hort op te gaan benauwd hem. Hij herkent dat niet, voelt dat niet en snapt het niet. Ook hij weet dat onze relatie aan het veranderen is. De balans is verstoord en hij krijgt het niet onder controle. Het frustreert hem tot en met. Ik zie het aan hem, maar ik laat hem. Ik pak de cola uit de koelkast, neem wat chips mee en stap op de fiets. Abel woont aan een meer, waar de rivier waar ik langs woon in uitmondt. We ontmoeten elkaar halverwege, gaan op een steiger zitten en praten heel wat af. Hij is een alcoholist, dat wist iedereen, maar nu is hij gestopt met drinken. Maar 2% van de alcoholisten houdt dat vol en hij had het er erg moeilijk mee. Hij had ook nog een voorraadje drank thuis liggen, daar wil hij van af, maar op een leuke manier, niet alles wegspoelen. En dus zitten we daar aan de rivier zijn flessen wijn op te drinken. Ik dus de wijn en hij de cola. Het is een warme zomeravond. Hij trekt het niet goed. Al die mensen die hem zeiden dat hij moest stoppen met drinken, vinden hem nu een zeikerd als hij een biertje afslaat in de kroeg. Waar slaat dat nou weer op, lekkere vrienden zijn dat, is hij daarom gestopt? Kan hij net zo goed weer gaan drinken. We praten de halve nacht. ‘Wil je alsjeblieft even bij me blijven’, vraagt hij. Ik fiets met hem mee naar huis. Ik ben nog nooit bij hem thuis geweest. Wat woont hij mooi! In een (half vergane) woonboot aan een meer. Geen buren en een prachtig uitzicht. We roken waterpijp, we zingen samen, hij speelt op zijn gitaar. We zien de zon opkomen aan dat meer, hij heeft weer een nacht overleefd. ‘Thanx’, zegt hij, ‘nog een paar uurtjes slapen en dan kan ik m’n moeder bellen. Hij bedankt me voor m’n vriendschap, draagt zijn hele drankvoorraad aan me over en dan fiets ik weer naar huis. Daar wacht me vast nog een preek. Maar dat moet dan maar. Ik kruip stilletjes naast mijn vriend het bed in. Hij pakt me vast en kijkt me slaperig aan. ‘Goed dat je bent gegaan’, zegt hij. ‘Abel is zo kwetsbaar, fijn dat hij op je kan rekenen.’ Kijk, zo ken ik mijn vent weer. ‘Thanx’, zeg ik en ik kruip lekker dicht tegen hem aan. Een maand later zijn we uit elkaar.